ساتور سرمایه،توان قطع ایدولوژی حق خواهی را ندارد

ساتور سرمایه،توان قطع ایدولوژی حق خواهی را ندارد…..

  • 1398-09-28

🔴مطلب ارسالی به کانال اتحادیه آزاد کارگران ایران‌

بخش اول

ساتور سرمایه،توان قطع ایدولوژی حق خواهی را ندارد

ساتور سرمایه،توان قطع ایدولوژی حق خواهی را ندارد

روزشانزدهم اذر،پس از مراجعه پروین محمدی به شعبه یکم دادگاه انقلاب کرج،وی را سزیعا به زندان کچویی منتقل کردند.صرف نظر از فشارهای متعدد به وثیقه گذار پروین و صرف نظر از گرو گرفتن سند منزل وی که به نام خود اوست و جهت ازادی موقت جعفر عظیم زاده گذاشته شد و حتی با گذشت ده ماه از حکم قطعی چعفر عظیم زاده و زندانی کردن وی ،هنوز سند را پس نداده اند و حتی چند گوشی موبایل وی و کامپیوتر پروین هم به گروگان گرفته اند.این در صورتی بود که اربابان سرمایه پیش از روز جهانی کارگر ودر روز ۶  اردیبهشت ۹۸عده ای را در پارک جهان نمای کرج به جرم مضحک و هنوز انجام نشده ،(اجتماع جهت چگونگی برگزاری روز کارگر )دستگیر و بازداشت کردند که یکی از انها پروین محمدی بود.
بعد از سیرک نمایشی برگزاری دادگاه،پس از ۱۵ روز و بعداز روز جهانی کارگر انها را با قرار وثیقه ازاد کردند.و با این عمل ،با زبان بی زبانی ،اوج استیصال حامیان سرمایه را از برگزاری های کارگری و تاکیدا،روز جهانی کارگر اعلام نمودند .
اقایان با دستهای درازشان ،فراموش کرده اند این ایدئو لوژی  حق خواهی ست که میماندو با  عدم حضور افراد ،نه فقط چهره سرمایه و حاله نظامی اش که بر زندگی کارگران سایه افکنده،منفور تر گشته و با دستگیری و احکامی که زاده رقص قلم جیره خواران کدخداست،نمیتوانند فریاد حق خواهی هراستثمارشده ای را سرکوب کنند.
دستگیری جعفر عظیم زاده واعتصاب غذایش طی مدت ۶۳  روز ،ایا پیامی به اقایان نبود که “”زندان و تهدید و شلاق””بر کارگر گرسنه و جمعیت پابرهنگان اثر ندارد؟
؟؟؟؟
حکم شش ساله جعفر کم نبود؟؟؟
دستگیری پروین سال ۹۴ کم نبود؟؟
دستگیری پروین فقط در دفاع از دستگیری مهمانش در خانه وی که منجر به بازداشت ۳۳ روزاودر بهمن ۹۸ بود کم نبود؟؟؟
بازداشت او و دوستانش در پارک جهان نمای کرج با جرمی واقعا مضحک،کم نبود؟؟؟؟
ایا انسان تا عملی را انجام نداده ،بابتش دستگیر میشود،پانزده روز بازداشت میشود و پس از گذشت روز جهانی کارگر ازاد میشود؟؟؟؟اما ریشه ای تر و پوچ تر ،این است که بابت جرم انجام نداده با مارک امنیتی تبلیغ علیه نظام ،حکم یکسال میخورد و دادگاه تجدید نظر ،که دم روباه و شاهد ان است ،عین حکم رانیز تایید میکند وبا بی شرمی تمام از وثیقه گذار میخواهند تا او را به  نادادگاهشان معرفی کند تا دیوار های بلند ،بلکه باعث عدم اطلاع رسانی ساده ترین مطالبات کارگران که حقوق چند برابر زیر خط فقرشان است ،شده تا سفره خفاشان رنگین تر و سفره ستمدیدگان انقدر کوچک شود تا نیروی کارش را فقط و فقط در ازای زنده ماندن بفروشدو مبادا مرفه باشد و با نگاهی خیلی ساده از چشمه های ظلم جاری اگاه شوند .
حال با اینکه منزل و ادرس پروین محمدی در تهران است و حتی با قانونهای بی اساس خود انها ،باید جهت دادگاهی به منطقه مسکونی خودش فرستاده میشد ،اما به دادگاه کرج فرستادند تا در اینده نزدیک و در اجرای حکم وی نیز،به زندان کچویی انتقالش دهند و بدون تفکیک جرایم ،مدت حبس خود را سپری کند ،این در صورتی ست که پروین از همان بدو ورود تقاضای تفکیک جرمش را کرده است و باید اورا در بند مربوطه برای گذراندن حبس میفرستادند.
البته با چشم پوشی از اینکه زندانیان دیگر هم با هر جرمی ،حاصل بی مسئولیتی حاکمان و دست درازی به اقتصاد اقشار مختف جامعه است و ایجاد راههای انحرافی در زندگی قشر متوسط و بخصوص فقیر،یکی از سیاست های سرمایه داریست تا عدم اگاهی های لازم انها ،جمعیت و سیل بردگان گرسنه را تشکیل دهدو یک  درصدی ها راه تسلط بر نودو نه درصدی ها را اسان تر بپیمایند.
عدم تفکیک جرایم فقط وفقط برای زندانیان سیاسی است و در دیگر جرمها بسیار کمرنگ است و یا تشابه جرمی دارندو این امر اتفاقی نیست و کاملا اگاهانه و متعمدا   انجام میگیرد.
کارگران مطالبه جو فقط پروینها و جعفرها و ناهید ها و شاپور ها و نسرین هاو اسماعیل ها و سپیده ها نیستند و دستگیری  و زندان و شلاق و حتی تبعید انها(شاپور احسانی راد)،گرچه قلبهایمان را به درد میاورد ،

اما راه کارگران ،ایدئولوژی متمرکز بر نان ،کار،ازادی،و فریادسرود حق خواهی انها را به سکوت تبدیل نمیکند،استثمار شدگان انچنان تکثیر شده اند که زندانهای با ادعای شما حتی توان نگهداری بیست درصد انها را نداردچون همان تکثیر شدگان ،برای همیاریشان تلاش میکنند و سیل گرسنگان سدهای بر سر راه که همان زندان و دقیق تر ،مالکان اجرای قانون زندان است را به قبرستان ارزوهایشان تبدیل میکنند.

امروز وقتی از جدل زندانیان با یکدیگر در زندان کچویی باخبر شدم ،فقط تاسفی برایم ماند که حتی با ان سقف ریاضتی در زندان،بر اثر عدم خود شناسی با یکدیگر درگیر شده و غافل از اینند که با عدم امنیت اقتصادی ،حتی شخصیت واقعی انها را به سرقت برده اند.
درب فقر از هر سویی باز شود بر شکل گرفتن خمیره خانواده و حتی ایجاد نقش موفق در جامعه به عنوان

عنصری مفید،قطعا تاثیر میگذارد و باز هم حاکمان مسئول تنگدستی اکثریت هستد تا انسانها برای میانبر زدن به مانع،درگیر جرایم شوند و اینگونه است که حتی شخصیت هم به سرقت میرود.
زندانیان به جای همیاری،سه روز است که در زندان کچویی به ضرب و شتم یکدیگر پرداخته اند و کف بند ها را با خرده شیشه میتوان شناخت و حتی مرتب به تهدید مرگ یکدیگر میپردازند تا جایی که به خودشان اجازه دادند تا گارد ضد شورش با وحشیگری انها را سرکوب کند.
ایا به راستی ،ودر کجای دنیا یک فعال کارگری را در چنین مکانی نگه میدارند؟؟؟
جرمش چیست؟؟؟
خواست ساده ترین شکل زیستن،که حقوق اولیه یک انسان است؟؟؟
اگر دادخواهی حق معیشت بگیران جهت یک زندگی انسانی ،تبلیغ علیه نظام است ،فقط در ایران ۴۸ درصد معاش بگیر وجود دارد که دستکم ودر بهترین حالت دو تا سه ماه حقوق معوقه دارندو اگر بدون تهدید با دل انها صحبت کنید قطعا و قطعا با چهل میلیون مبلغ علیه نظام طرف هستید.پروین محمدی از دوران شاه هم به حق خواهی خیل فقیران برخواسته و ازار در زندان و مارک های امنیتی ،تنها استدلالیست که دولت گوشی برای شنیدن عقیده و نظر،مطالبات،فریاد حق طلبی،ازادی قلم و بیان ندارد و حتی با ایجاد تشکل های صنفی، از هر صنف مختلف ،برخورد امنیتی کرده و درصددمتلاشی کردن تشکلهای خودجوش و ایجاد تشکلهای نمایشی ،با مهره های همچون رباط،گوش به فرمان دولت است که حتی معنی تشکل و شورا ها را زیر سوال میبرندو بهتر است بگوییم دستگاهای شنود و  دوربینهای سرمایه هستند که در اضلاع مختلف،از حمایت تا مخالفت های دیکته شده در اندیشه زهر پاشی به جنس کارگران هستند.

شخصی که در عمق خفقان حراست ،در صنایع فلزی حدود سی سال پیش که هر جرقه ای را خاموش میکردند،کارگران را دعوت به اعتصاب در جلوگیری از خصوصی سازی کارخانه کرد(پروین محمدی _شورای کارگری ودر سمت نقشه کش صنعتی)وبارها از سوی شورای اسلامی کار تهدید و از حراست احضار ،وحتی تهدید به اخراج شدو بعد ان هم در سالهای گذشته زندان ،بازداشت،تهدید و……را به جان خریده است قطعا تسلیم ازارهایتان در زندان نمیشود و در زندان هم به همنوعانش میاموزد که اگر درد را میشناسند  باید درمان رانیز بشناسند تا از درمان بیماری که بر تنگدستان  خیمه افکنده اگاه شوند.

اگاهی های ما از دنیای پیرامون ،زنجیرهاییست به دور سیاست های سرمایه دارانه و کارگر ستیزانه.

یک پابرهنه
بیست وپنجم اذر ماه نودو هشت

@ettehad

قبلی «
بعدی »

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کلیه حقوق برای اتحادیه آزاد کارگران ایران محفوظ است.استفاده از مطالب با ذکر منبع آزاد است.

زبانهای دیگر-Other languages