نامه سرگشاده کارگران شرکت کویر واگن مشهد دراعتراض به بلاتکلیفی شغلی ومعیشتی

نامه سرگشاده کارگران پتروشیمی دماوند اعتراض به تغییر شیفت

  • 1399-02-29

نامه سرگشاده کارگران شرکت کویر واگن مشهد دراعتراض به بلاتکلیفی شغلی ومعیشتی

نامه سرگشاده کارگران پتروشیمی دماوند اعتراض به تغییر شیفت

کارگران پتروشیمی دماوند واقع در عسلویه با انتشار نامه ای سرگشاده با برشمردن تاثیرات منفی تغییر شیفت ضمن اعتراض نسبت به تصمیم مدیرعامل شرکت مبنی برتغییر شیفت  درباره عواقبش هشدار دادند.

بخش هایی ازاین نامه که بتاریخ 28 اردیبهشت رسانه ای شده است بقرارزیراست:

در صنعت نفت به خصوص در جنوب کشور، کارکنان به دلیل جنس محیط و موادی که با آن سر و کار دارند معمولا به صورت شیفتی و یا به صورت اقماری مشغول به فعالیت هستند ، در تعریف کلی ، کارکنان اقماری 14 روز کار و 14 روز استراحت را طی فعالیت در واحد های تولیدی دارند و این رویه در مناطق نفتی امری جا افتاده و طبیعی تلقی می شود ، اما به تازگی تعریف دیگری در پتروشیمی دماوند جریان پیدا کرده که کار در جنوب را دچار دستخوش چشمگیری کرده است .

در حالیکه از ابتدای راه اندازی پتروشیمی های عسلویه برنامه کاری به صورت هفتگی تعریف شده بود و پرسنل نوبتکار یک هفته روز کار، یک هفته شبکار و یک هفته استراحت داشتند ، این برنامه برای پرسنلی که از خانواده خود دور بودند فرصت زندگی یک هفته ای را در کنار آن ها و به دور از آلودگی و گرما و محرومیت منطقه فراهم می ساخت و برای پرسنل ساکن در منطقه هم فضایی فراهم می کرد تا هر چند وقت یکبار از منطقه و آلودگی های آن دور شده و به استراحت و تفریح و دیدار اقوام و آشنایان بپردازند.

اما طبق دستور مدیر عامل پتروشیمی دماوند از اول خرداد ماه سال جاری  تمامی پرسنل بهره برداری و ایمنی وآتش نشانی و حراست وارد برنامه 12 ساعت شیفت به صورت 4 روز روزکار و 4 شب شبکار و  روز استراحت و پرسنل تعمیرات به صورت روزکار از شنبه تا چهار شنبه بدون پرواز شوند.

در نگاه اول به نظر می رسد که کار و حضور کمتر در محیط کار پتروشیمی به نفع پرسنل باشد ولی با نگاهی عمیق تر مشکلات اساسی ظاهر می شود.

اول اینکه در ازای 8 روز کارکرد پرسنل تنها 4 روز استراحت برای آن ها در نظر گرفته شده است،که بدون پرواز به 3 روز تقلیل می یابد  که با توجه به توضیحات فوق برای افراد ساکن و اقماری بسیار کم بوده و نمی تواند مفید  باشد

دوم در صورت اجرای این طرح همه به اجبار ساکن شاغل شده و مقدار قابل توجهی از حقوق دریافتی کارکنان کم می شود و این امر نارضایتی و دلسردی را برای کارکنان به دنبال خواهد داشت.

سوم میزان رفت و آمد پرسنل در جاده های خطرناک و پرپیچ و خم منطقه زیاد می شود که این خود عامل خستگی و ناراحتی برای پرسنل شده است.

چهارم در حالی که به دلیل آلودگی منطقه و محرومیت و کمبود امکانات درمانی و عدم وجود امکانات رفاهی مناسب آن تمام شرکت ها سعی در دور نگه داشتن پرسنل از منطقه دارند مانند فازهای گازی و برخی مجتمع های پتروشیمی که برنامه یک هفته کار و یک هفته استراحت یا 2 هفته کار و دو هفته استراحت دارند ، پتروشیمی دماوند با اجرای این برنامه سعی در اسکان اجباری پرسنل در منطقه دارد.

پنجم به دلیل آمار بالای مهاجرت به عسلویه و شهرهای اطراف به دلیل موقعیت کاری ، هزینه های اسکان و زندگی در این منطقه به شدت بالا رفته و خانه های سازمانی جوابگوی این همه پرسنل نبوده و  همین امر مشکلات زیادی را برای کارکنان به وجود آورده است.

پرسنل این شرکت تاکنون سعی کرده اند با مذاکره و نامه نگاری مدیران این شرکت را منصرف کنند.ولی ادامه این برنامه ممکن است از صبر و تحمل کارکنان خارج شده و عواقب ناخواسته و خطرناکی را نیز در پی داشته باشد.

قبلی «
بعدی »

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کلیه حقوق برای اتحادیه آزاد کارگران ایران محفوظ است.استفاده از مطالب با ذکر منبع آزاد است.

زبانهای دیگر-Other languages